SCHEPEN EN BOEKEN

Het is in Griekenland slecht gesteld met de dieren. We hebben nu nog drie honden en twee katten,  de honden en een van de katten thuislozen gered van een ellendig leven. Maar eerst de twee die we helaas niet meer hebben. Klik op de thumbnails voor een vergroting.

Onze Benny. Geboren in mei 1991 in Zevenbergsenhoek en van goede familie. Kwam in Capelle aan den IJssel bij ons in huis. Heeft met ons in Spanje gewoond, toen weer terug in Capelle en uiteindelijk hier in Griekenland, waar hij een bezienswaardigheid was, zo'n prachtige, grote, rode kater. Hij woog 8 kilo. Begin 2004 kreeg hij kanker en was binnen twee maanden dood. We missen hem nog steeds.

Onze Jack. In september 1999 in het wild geboren, zoals dat hier zo vaak gebeurt, eentje uit een nest van een stuk of twaalf. Als ik dat dan in de buurt van ons huis tegenkom, dan ga ik ze, als de moeder niet genoeg melk meer heeft, wat bijvoeren. Na enige weken wordt de een na de ander ziek en gaat snel dood. Dat moet ook wel, want als alles bleef leven, zou je binnen enkele jaren door de honden onder de voet worden gelopen. Toen deze kleine jongen op een dag nog als enige over was en naast zijn dode zuster in de sneeuw zat, in het land naast ons huis, heb ik hem opgenomen. Het werd een heel fijne, aanhankelijke hond. Helaas bleek hij de ziekte van Von Willebrandt te hebben, wat eigenlijk geen ziekte is, maar een genetische afwijking. Een hond met die afwijking krijgt gemakkelijk bloedingen die dan moeilijk te stelpen zijn, maar met de juiste medicijnen is dat redelijk onder controle te houden. In november 2005 kreeg Jack door onbekende oorzaak een inwendige bloeding en overleed binnen twee dagen.

MAX (1997), vond ik als pup van een week of zes op eerste verdieping van een van die huizen die hier nooit worden afgebouwd. Daar had de een of andere ellendeling hem achtergelaten, zonder eten of drinken. We woonden toen nog in een appartement waar ik geen hond kon hebben. Ik heb hem toen naar ons huis in aanbouw gebracht en hem daar neergezet. Daar heeft hij halfjaar alleen gewoond en kwam ik hem alleen eten en drinken brengen en even met hem spelen. Het is een prachtige hond geworden. Dat halfjaar alleen wreekte zich wel: hij miste de eerste opvoeding en het kostte me later veel moeite om hem gehoorzaam te krijgen.  

Rosaline (oktober 2002), dochter van Lisa uit een nest van negen. Lisa kreeg al enige jaren dagelijks eten van ons, dus die was goed gezond en had plenty melk voor haar nest. Toen dat minder werd, begon ik ze bij te voeren, maar desondanks stierven de meesten na enige tijd zoals dat altijd gaat. Alleen de sterkste, gezondste en pienterste pups overleven, wat meestal niet meer dan twee zijn. Rosa zag, klein als ze nog was, elke dag weer kans om ergens een gaatje in onze omrastering te vinden en lag elke morgen op het matje voor de deur tot we het op den duur hebben opgegeven en haar hebben opgenomen. Het is een prachtige hond geworden. Gezond en, inderdaad, erg pienter.

Lisa, de moeder van Rosaline. Geboortedatum onbekend. Een vrije vrouw die oorspronkelijk Mascotte bleek te heten. Ze was namelijk min of meer geadopteerd door de kinderen van de dorpsschool en een van de onderwijzers had haar die naam gegeven.  Ze kwam elke avond trouw een bak eten bij ons halen en sliep ook vlakbij ons huis. Ik had ergens een goede, droge plek voor haar gemaakt waar ze ook 's winters warm ligt. Het is heel merkwaardig, maar na de dood van Jack is ze op zekere dag ongevraagd bij haar dochter, Rosaline, ingetrokken, maar ze is nog graag vrij en mag de tuin uit als ze dat wil. ze is zeer behendig in het verkeer en gaat nog altijd trouw naar de school om met de kinderen te spelen.

Ivan (1991) Hebben we kort nadat we Benny hadden gekregen uit het asyl in Den Haag gehaald. Ivan is een gentleman en met zijn 15 jaar gelukkig nog steeds goed gezond. Ook hij heeft met ons behalve hier en in Holland ook nog in Spanje gewoond. Het is een bereisde kat.

Rokko. Kwam, toen we nog in een apartement woonden, in de zomer van 1996 als een klein, pluizig balletje drie hoog van het dak van de buren vallen. Daar had zijn moeder een nest geworpen. Ik was net even eerder bij hem als de herdershond van diezelfde buren. Het is nog steeds een avonturier.